CZŁOWIEK, KTÓRY NIE BAŁ SIĘ IŚĆ DO LUDZI
Jednym z najważniejszych etapów życia św. Andrzeja Boboli była działalność misyjna na Podlasiu i Polesiu. Działał na terenach, gdzie dochodziło do silnych napięć religijnych między katolikami a prawosławnymi. Miał jeden cel – przyprowadzić ludzi do jednego Kościoła Chrystusowego. Dlatego wędrował od miejscowości do miejscowości, odwiedzał mieszkańców, rozmawiał zarówno z uczonymi, jak i ubogimi chłopami, głosił kazania, sprawował sakramenty i umacniał wiarę.
Jego działalność przynosiła owoce. Zyskiwał szacunek wielu ludzi, a jego gorliwość duszpasterska budziła zainteresowanie i podziw, a u przeciwników religijnych – niechęć i sprzeciw. Nie zniechęcał się jednak trudnościami. Wierzył, że Ewangelia jest dla każdego człowieka i że warto poświęcić swoje siły, aby przybliżać ludzi do Chrystusa. Można powiedzieć, że św. Andrzej Bobola był misjonarzem nie tylko z powołania, ale przede wszystkim z serca.